Lee Towers
Door: Harrie
Blijf op de hoogte en volg Harrie
06 November 2025 | Laos, Luang Prabang
Hallo,
Eén van de mooiste viewpoints hier is Som Nang.
De top ligt op zo’n 560 meter hoogte boven de plaats Nong Khiaw.
Dat leek me wel wat. Dus op naar de ingang.
Ik vroeg in mijn beste Laotiaans:
“ຕ້ອງໃຊ້ເວລາຍ່າງປະມານຫຼາຍເທົ່າໃດ?”
(hoe lang loop je ongeveer tot de top)
De vriendelijke dame zei: “One hour, sir.”
Vroeger gingen dan meteen mijn alarmbellen af, maar met de jaren zijn die een stuk stiller geworden.
Het pad zag er keurig en goed onderhouden uit.
Ook hier had ik mijn alarmbel eigenlijk nog een keer moeten horen…
Maar goed: ticket gekocht en naar boven.
De omgeving was prachtig en het pad lag er netjes bij.
Onderweg kwam ik twee Engelse wandelaars tegen, ik schat rond de 60 jaar.
Ik vroeg: “How was the trip?”
Ze zeiden dat ze waren omgekeerd omdat het pad verderop steil werd, met stukken waar je jezelf met touwen omhoog moest trekken.
Ik had er toen al een half uur opzitten, dus dacht:
“Dan doe ik dat andere half uur ook maar.”
Het pad werd inderdaad steeds steiler.
Na ongeveer een uur kwam ik een Laotiaanse vrouw tegen die met de hand het pad aan het vrijmaken was van gras en stenen.
Ik gaf haar een Mentos en vroeg opnieuw hoe lang het nog was.
Ze zei: “One hour to the top.”
Weer geen alarmbel.
Ik keek naar mijn energie-meter: nog 35%.
Maar toch weer door.
Op naar de touwen.
Je kunt jezelf daaraan omhoog trekken.
Het was een aardige klus.
Daar stond een bord:“You are now halfway.”
Dat was even slikken.
Geen alarmbel.
Lee Towers begon in mijn hoofd te zingen:
“You’ll never walk alone.”
En met Lee aan mijn zijde ging ik verder.
Tweeënhalf uur deed ik er uiteindelijk over het pad ,naar de top.
Maar de beloning was een 360° uitzicht, werkelijk geweldig. (Zie de foto’s.)
Beneden sprak ik de vrouw van de ticketverkoop aan.
Ze zei dat zij er één uur over doet – en dat al 15 jaar lang.
’s Middags keek ik vanaf de brug nog eens naar de top die ik had overwonnen.
En toen zag ik dat er vlak onder het eindpunt een guesthouse staat, mét een weg ernaartoe.
Ik vroeg aan mijn onderkomen uitbuiter:
“Hoe kom je daar?”
Haar antwoord:
“Met de Tuk-Tuk.”
Uw reiziger.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
