Bedevaart
Blijf op de hoogte en volg Harrie
08 Maart 2019 | Bangladesh, Dhaka
Hallo
Er is een heiligdom in Thailand , dat ik altijd heb willen bezoeken. Khao Khitchakut, de voetprint van Budah.
De plaats is gelegen in het Oosten, nabij de grens met Cambodia.
Het is warm in Thailand , 40 graden en meer. Daarom zei mijn hotel receptionist, you must go eleven o-clock in the evening. Overdag met deze temperaturen , is de tocht een echte boetedoening Het heiligdom is 24 uur per dag open. Ja bij de monniken moet ook rijst op de plank komen.
Op een plein stonden 4 wiel aangedreven pickup trucks waarin 12 mensen konden plaats nemen.
Dat was meer als voldoende , er stonden maar 6 mensen te wachten.
De truck moest een 1500 meter omhoog rijden,om de voetafdruk van Budah te kunnen bewonderen. We rijden door het verlaten dorpje , over een verharde weg in het pikdonker langzaam omhoog.
In verte zie ik neonlichten in de rondte draaien. Het blijkt een plein te zijn met grote kramen vol voedselwaar, waarmee je Vught gemakkelijk een week kunt voeden.
Van hieruit zie ik ook tientallen pickups vol met mensen richting het heiligdom gaan . Wat een drukte, per dag worden 10.000 mensen over 5 kilometer , heen en terug ,getransporteerd ,
Met een rotgang denderd de truck , op de inmiddels onverharde weg omhoog. De weg is steil , de trucks rijden met een rotgang achter elkaar. Na een 15 minuten bereiken we het startpunt van de voettocht omhoog naar de voetprint.
Door luidsprekers klinkt het zalvende stemgeluid van de monniken , met de boodschap om toch maar zeker het startpakker te kopen .
Hierin zitten , een bloemenkrans , 3 gekleurde linten , wierookstokjes , goud blaadjes, in een insigne.
Onderweg als je naar boven loopt wordt een en ander geofferd aan , een beeld, boom, een heilige rots.
Monniken zitten langs de kant vd weg om de boetedoeners met water te besprenkelen. Het is file lopen. Mensen die niet kunnen lopen worden met een draagstoel omhoog gedragen.
Luidsprekers laten gebeden klinken om de mensen te steunen in hun bedevaartstocht. Het is net Lourdes maar dan op zijn Thais.
Boven aangekomen ,moeten de schoenen uit , en op blote voeten verder gelopen is daar de voetafdruk. Op je knieën geknield wordt er gezamenlijk gebeden om Boedah aan hulp en zegen te vragen.
Dit allemaal om 00.00 in de nacht.
Vierentwintig uur per pag .
Ik kijk ernaar , verbaasd , wat religie met mensen kan doen.
Uw bedevaartreiziger
Er is een heiligdom in Thailand , dat ik altijd heb willen bezoeken. Khao Khitchakut, de voetprint van Budah.
De plaats is gelegen in het Oosten, nabij de grens met Cambodia.
Het is warm in Thailand , 40 graden en meer. Daarom zei mijn hotel receptionist, you must go eleven o-clock in the evening. Overdag met deze temperaturen , is de tocht een echte boetedoening Het heiligdom is 24 uur per dag open. Ja bij de monniken moet ook rijst op de plank komen.
Op een plein stonden 4 wiel aangedreven pickup trucks waarin 12 mensen konden plaats nemen.
Dat was meer als voldoende , er stonden maar 6 mensen te wachten.
De truck moest een 1500 meter omhoog rijden,om de voetafdruk van Budah te kunnen bewonderen. We rijden door het verlaten dorpje , over een verharde weg in het pikdonker langzaam omhoog.
In verte zie ik neonlichten in de rondte draaien. Het blijkt een plein te zijn met grote kramen vol voedselwaar, waarmee je Vught gemakkelijk een week kunt voeden.
Van hieruit zie ik ook tientallen pickups vol met mensen richting het heiligdom gaan . Wat een drukte, per dag worden 10.000 mensen over 5 kilometer , heen en terug ,getransporteerd ,
Met een rotgang denderd de truck , op de inmiddels onverharde weg omhoog. De weg is steil , de trucks rijden met een rotgang achter elkaar. Na een 15 minuten bereiken we het startpunt van de voettocht omhoog naar de voetprint.
Door luidsprekers klinkt het zalvende stemgeluid van de monniken , met de boodschap om toch maar zeker het startpakker te kopen .
Hierin zitten , een bloemenkrans , 3 gekleurde linten , wierookstokjes , goud blaadjes, in een insigne.
Onderweg als je naar boven loopt wordt een en ander geofferd aan , een beeld, boom, een heilige rots.
Monniken zitten langs de kant vd weg om de boetedoeners met water te besprenkelen. Het is file lopen. Mensen die niet kunnen lopen worden met een draagstoel omhoog gedragen.
Luidsprekers laten gebeden klinken om de mensen te steunen in hun bedevaartstocht. Het is net Lourdes maar dan op zijn Thais.
Boven aangekomen ,moeten de schoenen uit , en op blote voeten verder gelopen is daar de voetafdruk. Op je knieën geknield wordt er gezamenlijk gebeden om Boedah aan hulp en zegen te vragen.
Dit allemaal om 00.00 in de nacht.
Vierentwintig uur per pag .
Ik kijk ernaar , verbaasd , wat religie met mensen kan doen.
Uw bedevaartreiziger
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
